Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ACZ: | Beceriksizlik. İktidarsızlık. Kuvvetsizlik. Güçsüzlük. Yapamamak. Zarardan korunmak gücünün olmaması. Bir şeyin geri tarafı. (İnsandaki kusur sonsuz olduğu gibi, acz, fakr ve ihtiyacına da nihayet yoktur. İnsana tevdi edilen açlık ile nimetlerin lezzetleri tebârüz ettiği gibi: İnsandaki kusur, kemalat-ı Sübhâniyye derecelerine bir mirsaddır. İnsandaki fakr, gına-i rahmetin derecesine bir mikyastır. İnsandaki acz, kudret ve kibriyâsına bir mizandır. İnsandaki tenevvü-ü hâcat, envâ-ı niam ve ihsanatına bir merdivendir. Öyle ise fıtratından gaye ubudiyettir. Ubudiyet ise, dergah-ı izzetine kusurlarını "Estağfirullah" ve "Sübhânallah" ile ilan etmektir. M.N.) |
| ACZA': | Dübürü büyük kadın. Kumdan yığılmış yüksek tepe. |
| ACZ-ALUD: | f. Âcizlik, kuvvetsizlik, güçsüzlük. |
| ACZE: | (C.: Acâyiz) Her nesnenin sonu. Kadın dübürü. |
| ACZ-MENDÎ: | f. Âcizlik, iktidarsızlık. Fakr. |
| ACZ-MEND: | Acizlik, mahviyet sâhibi. |
| İçerisinde 'ACZ' geçenler | |
| ACZA': | Dübürü büyük kadın. * Kumdan yığılmış yüksek tepe. |
| ACZ-ALUD: | f. Âcizlik, kuvvetsizlik, güçsüzlük. |
| ACZE: | (C.: Acâyiz) Her nesnenin sonu. * Kadın dübürü. |
| ACZ-MENDÎ: | f. Âcizlik, iktidarsızlık. Fakr. |
| AZM-İ ACZ: | Tıb: Sağrı kemiği. Kuyruk sokumu kemiği. |
| HACZ: | Men'etmek. Mâni olmak. * İki şeyin arasını ayırmak. * Alacaklı, borçludan alacağını alabilmesi için borçlunun malına el konulmak. |
| ACZ-MEND: | Acizlik, mahviyet sâhibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ACZA' : | Dübürü büyük kadın. * Kumdan yığılmış yüksek tepe. |
| AC : | Fildişi. * Dolu kap. |