Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ACZ-MENDÎ: | f. Âcizlik, iktidarsızlık. Fakr. |
| ACZ-MEND: | Acizlik, mahviyet sâhibi. |
| İçerisinde 'ACZ-MEND' geçenler | |
| ACZ-MENDÎ: | f. Âcizlik, iktidarsızlık. Fakr. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ACZ-MENDÎ : | f. Âcizlik, iktidarsızlık. Fakr. |
| ACZ-ALUD : | f. Âcizlik, kuvvetsizlik, güçsüzlük. |
| ACZ : | Beceriksizlik. İktidarsızlık. Kuvvetsizlik. Güçsüzlük. Yapamamak. * Zarardan korunmak gücünün olmaması. * Bir şeyin geri tarafı. (İnsandaki kusur sonsuz olduğu gibi, acz, fakr ve ihtiyacına da nihayet yoktur. İnsana tevdi edilen açlık ile nimetlerin lezzetleri tebârüz ettiği gibi: İnsandaki kusur, kemalat-ı Sübhâniyye derecelerine bir mirsaddır. İnsandaki fakr, gına-i rahmetin derecesine bir mikyastır. İnsandaki acz, kudret ve kibriyâsına bir mizandır. İnsandaki tenevvü-ü hâcat, envâ-ı niam ve ihsanatına bir merdivendir. Öyle ise fıtratından gaye ubudiyettir. Ubudiyet ise, dergah-ı izzetine kusurlarını "Estağfirullah" ve "Sübhânallah" ile ilan etmektir. M.N.) |
| AC : | Fildişi. * Dolu kap. |