Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ADAN: | Deniz kenarı. |
| İçerisinde 'ADAN' geçenler | |
| ABADAN: | f. Mâmur, şen. İmâr edilmiş. |
| AVADANCI: | Tar: Osmanlı sarayında bir hademe sınıfı. |
| BEDÂDÂN: | Eyerin iki yanı. |
| DADAN: | Kesmez kılıç. * Fakir, muhtaç kişi. |
| FARKADAN: | (Bak: Ferkadan) |
| FERKADAN: | Şimâl kutbuna yakın parlak ve küçük ayı kümesine tâbi ve gece istikamet bulmağa yarayan, sık sık karşı karşıya gelen iki yıldız (İkizler mânasına). |
| HADAN: | Necid'de bir dağ. |
| HADANE: | Çocuk beslemek. |
| KADANA: | Forsaların ayağına vurulan zincir. |
| RAKADAN: | Oynayıp sıçrama. |
| ŞADAN: | f. Sevinçli, bahtiyar. |
| ŞEDDADANE: | f. şeddad gibi, ona benzer surette, zâlimce. |
| ŞADAN: | f. Sevinçli, bahtiyar. |
| ŞEDDADANE: | f. Şeddad gibi, ona benzer surette, zâlimce. |
| ÜSTADANE: | f. Üstâda yakışır surette. Ustaca. |
| ZIVANADAN ÇIKMAK: | Taşkınlık göstermek. Haddini aşmak, edepsizlik etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ADA : | Gr : Kendinden sonra gelen ismi cerreder. Harf-i cerr'dir. "...den başka, ...den gayrı" mânasına gelir. (Bak: Mâadâ) |
| AD : | İsim, nam, şöhret, şan, itibar, haysiyet. |