Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ADED: | Sayı. Tane. Rakam. Miktar. |
| ADEDEN: | Sayı bakımından, sayıca. |
| ADEDÎ: | (Adediye) Adede yani miktar ve rakama, sayıya mensub. |
| İçerisinde 'ADED' geçenler | |
| ADEDEN: | Sayı bakımından, sayıca. |
| ADEDÎ: | (Adediye) Adede yani miktar ve rakama, sayıya mensub. |
| HADED: | Engel, mâni, set. |
| SADED: | Asıl mevzu, maksad, asıl konuşulan şey, fikir. * Niyet, kasıd. Teşebbüs. * Yakınlık, civar. |
| SADED HARİCİ: | Konuşulan mevzudan dışarı çıkmak. Hududdan dışarı çıkmak. |
| SADEDİL: | f. Kalb sâfi, derin mes'elelere aklı ermeyen insan. Temiz kalbli olup, kolayca aldatılabilen kimse. |
| SADEDİLÂNE: | f. Saflıkla, bönlükle. |
| SADEDİLÎ: | f. Bönlük, saflık. |
| SIFÂT-I ADEDİYE: | Sayı sıfatları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ADEDEN : | Sayı bakımından, sayıca. |
| ÂDE : | Âdet kelimesinin arabca terkiblerdeki kısalmış şekli. Meselâ: Harikulâde, alelâde, fevkalâde. |
| AD : | İsim, nam, şöhret, şan, itibar, haysiyet. |