Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ADUD: | Pazı. Kolun omuzdan dirseğe kadar olan kısmı. Mc: Yardımcı. İstinadgâh. |
| ADUD: | Zalim. Iztırab veren. Hunhar. Bir lokma. Isırıcı köpek veya at. Yavuz kişi. Dar ve derin olan kuyu. (Bak: Adîd) |
| ADUDE: | Yumuşaklık. Tazelik. |
| ADUDÎ: | Pazı kemiği ile ilgili. |
| İçerisinde 'ADUD' geçenler | |
| ADUDE: | Yumuşaklık. Tazelik. |
| ADUDÎ: | Pazı kemiği ile ilgili. |
| AZM-İ ADUD: | Tıb: Pazı kemiği. |
| TEADUD: | (Adud. dan) Kol kola girme. * Birbirini tutma. Karşılıklı yardımda bulunma. Birbirine yardım etme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ADUDE : | Yumuşaklık. Tazelik. |
| ADUB : | Yardımcı. |
| AD : | İsim, nam, şöhret, şan, itibar, haysiyet. |