Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AFİF: Temiz. Güzel. Nezih. İffetli ve namuslu olan. Haramdan sakınan.
Müstakim.
AFİFÂNE: f. İffetlice. Temiz olarak. Nazif olarak.
İçerisinde 'AFİF' geçenler
AFİFÂNE: f. İffetlice. Temiz olarak. Nazif olarak.
HAFİF: Ağır olmayan. Hafif. Yeğni.
HAFİF-ÜL MİZAC: Kararsız, hoppa, temkinsiz.
HAFİF-ÜR RUH: Ruhu hafif olan, hoşsohbet.
HAFÎF: Kuş uçarken, at koşarken veya rüzgâr eserken meydana gelen hışırtı, hışlama.
HAFİF-İ KEBUTER: Güvercinin uçarken çıkardığı ses.
İSTİHKÂMAT-I HAFİFE: Harbde kısa zamanda yapılan sığınaklar.
KESRE-İ HAFİFE: "İ" diye okunan kesre.
NECASET-İ HAFİFE: Hanefî mezhebine göre pis olduğuna dair şer'î bir delil mevcud olan şeydir. Diğer bir tabire göre murdar olmadığı rivayet edilen şeydir. (Eti yenen hayvanların bevilleri gibi.) Bedenin veya elbisenin dörtte birinden az miktarı namaza mani olmaz.
SAFİF: Kuru ot.
TAFİF: Az, kalil.
TELAFİF: Birbirine sarmaşmış bölük bölük nebatlar. * Büklümler, kıvrımlar. * Birbirine girmiş ve sarmaşmış vaziyette olma. Lif lif olma.
TELAFİF-İ DİMAĞİYE: Dimağın lif lif olmuş hâli.
ZAMME-İ MAKBUZE-İ HAFİFE: (Ü) sesini veren zamme.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AFİFÂNE : f. İffetlice. Temiz olarak. Nazif olarak.
AFÎ : Silen, silinmiş. Affeden, bağışlayan. * Affedilmiş, bağışlanmış. * Yalvaran. * Uzun saçlı. * Tencere altında artaya kalan.
AFA' : Eşek sıpası.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...