Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AFİK: Çok aptal.
AFİK: Yalancı, iftiracı.
İçerisinde 'AFİK' geçenler
DAFİK: Atılarak dökülen. Su ve emsali gibi akarak dökülen.
GRAFİK: yun. Bir hâdisenin gidişatını göstermek, birkaç şey arasında karşılaştırma yapmak için çizgi ve şekillerle yapılan rakamlı cetvel.
HAFIK: Ufkun nihayeti. Şark veya garb tarafı. * Vuran, çarpan, çırpınan.
HAFIKAN: (Hâfıkeyn) Mağrib ile maşrık. Şark ile garb. Doğu ile batı.
MERAFIK: (Mirfak. C.) Dirsekler. * Ev kilerleri. * Mutfaklar.
MURAFIK: Refakat eden, beraber bulunan, yoldaş, arkadaş.
MUVAFIK: Uygun. Yerinde. Denk.
MÜNAFIK: İki yüzlü, araya nifak sokan. Fitnekâr. * Ahdini bozan, yalan söyleyen, hıyanet eden. * Görünüşte müslüman olup hakikatte kâfir ve düşman olan.("Münafık öldükten sonra namazı kılınmaz" meâlindeki âyet, o zamandaki ihbar-ı İlâhî ile bilinen kat'i münafıklar demektir. Yoksa zan ile, şüphe ile münafık deyip namaz kılmamak olmaz. Mâdem "Lâ ilahe illallah" der, ehl-i kıbledir. Sarih küfür söylemese veyahut tevbe etse, namazı kılınabilir...Münafık itikadsızdır, kalbsizdir ve vicdansızdır. Peygamber (A.S.M.) aleyhindedir. R.N.)
MÜNAFIKANE: f. Münafıklıkla.
MÜNAFIKÎN: (Münafık. C.) Münafıklar. Fitnekârlar. İkiyüzlüler. Araya nifak sokanlar.
MÜNAFIKUN: (Bak: Münafıkîn)
MÜNAFIKUN SURESİ: Kur'an-ı Kerim'in 63. Suresidir. Medenîdir.
MÜRAFIK: (Bak: Murâfık)
MÜTERAFIK: Arkadaşlık eden, refekat eden, beraber bulunan. * Bir arada, karışık, karışmış.
MÜTEVAFIK: Birbirine uygun olan, tevafuk eden.
NAFIK: Geçer para. Geçer akçe.
NAFIKA: (C.: Nevâfık- Nüfeka) Arab tavşanının (diğer adı; tarla fâresi dedikleri hayvanın) iki yuvasından gizli olanın adıdır. Bu hayvan, bunun tavanını yeryüzüne çok yakın yapar. Belirli olan kasia dedikleri yuvasında tehlike hissederse hemen nâfıkanın tavanını delerek kaçar. Münafıklar buna benzediği için nifak, münafık kelimeleri bu kelimeden gelmiştir. (Kamus).
NAFİKA: (Nüfeka) (C.: Nevâfık) Keler yuvalarından biri.
NA-MUVAFIK: f. Muvafık gelmeyen, uygun olmayan.
SAVAFIK: Havadis. * Yeni meydana gelen şeyler.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AFÎ : Silen, silinmiş. Affeden, bağışlayan. * Affedilmiş, bağışlanmış. * Yalvaran. * Uzun saçlı. * Tencere altında artaya kalan.
AFA' : Eşek sıpası.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...