Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AFİN: | Affedenler. |
| AFİNİTE: | (Affinite) (Bak: Aşk-ı kimyevi) |
| İçerisinde 'AFİN' geçenler | |
| AFİNİTE: | (Affinite) (Bak: Aşk-ı kimyevi) |
| KAFÎNE: | Kafasından kesilen koyun. |
| MEDAFİN: | (Medfen. C.) Mezarlar, kabirler. Gömülecek, defnolunulacak yerler. |
| SAFİN: | (C.: Sâfinât) Cins at. * Üç ayağı üstünde durup dördüncü ayağının tırnağını yerde dikip duran at. |
| SAFİNE: | (C.: Sevâfin) Yel, rüzgâr, riyh. |
| ŞAFİN (ŞEFUN): | Göz ucuyla bakan kişi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AFİNİTE : | (Affinite) (Bak: Aşk-ı kimyevi) |
| AFÎ : | Silen, silinmiş. Affeden, bağışlayan. * Affedilmiş, bağışlanmış. * Yalvaran. * Uzun saçlı. * Tencere altında artaya kalan. |
| AFA' : | Eşek sıpası. |