Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AFEN: | Çürüme, pörsüme. Yemeğin kokması. (Bak: Ufunet) |
| AFEND: | f. Harp. Kavga. |
| İçerisinde 'AFEN' geçenler | |
| AFEND: | f. Harp. Kavga. |
| DAFEN: | Kısa boylu, ahmak adam. * İri gövdeli ahmak kimse. |
| DAFENDED: | şişman, ahmak adam. |
| HAFENDER: | Malını güzel tedbirlerle çoğaltan mal sahibi. |
| HİLAFEN: | Zıd olarak. Hilaf olarak. |
| İRDAFEN: | Ardısıra yürüterek. |
| İSTİNAFEN: | İstinaf yolu ile. |
| KAFENDER: | Çirkin yüzlü, katı başlı kimse. |
| MÜSAFENE: | Mülazemet edişmek, devamlı meşgul olmak. |
| SAFEN: | (C.: Esfan) Haya derisi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AFEND : | f. Harp. Kavga. |
| AFA' : | Eşek sıpası. |