Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AFERİN: | f. Beğenmek, alkış, yaşa, varol. Yaratan, yaratıcı. |
| AFERİN-HÂN: | f. "Aferin" diyen. |
| İçerisinde 'AFERİN' geçenler | |
| AFERİN-HÂN: | f. "Aferin" diyen. |
| CAN-AFERİN: | f. Yaratıcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AFERİN-HÂN : | f. "Aferin" diyen. |
| AFERİDE : | (C: Aferidegân) f. Yaratılmış, mahluk. |
| AFER : | Toprak. Yer. Arz. * Ekin suladıkları vaktin evveli. |
| AFEN : | Çürüme, pörsüme. Yemeğin kokması. (Bak: Ufunet) |
| AFA' : | Eşek sıpası. |