Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AFK: Rücu etmek, dönmek.
Kaybolmak.
AFK: Akılsız olmak. Sözünü tam söylememek.
İçerisinde 'AFK' geçenler
GAFK: Hücum etmek, vurmak. * Birbiri ardınca cima etmek.
HAFK: Naldan çıkan ses.
İNSAFKÂR: İnsaflı, insaf sahibi, haksızlık yapmayan.
İSTİHFAFKÂR: f. Ehemmiyet vermeyerek. Küçümsemek suretiyle. Tahfif ve tahkir ederek.
İSTİHFAFKÂRANE: f. Küçümseyerek, küçük görerek, hafifseyerek, ehemmiyet vermeyerek.
İSTİ'TAFKÂRANE: f. Şefkat, merhamet isteyene yakışır halde.
İTTİSAFKÂRANE: f. Vasıfları belli olur surette. Bir hal takınarak.
KAFKAF: şahtere otu.
KAFKAF: şarap, hamr.
KAFKAFE: Titremek, titretmek.
LAFK: İki şeyi birbirine çarpma.
SAFK: Sesi işitilen vuruş. * Sarfetmek. * Reddetmek. * Kanatlarını hareket ettirmek. Deprenmek. * Kullanmak.
SAFKA: Bir satış anında müşteri ile satıcının tokalaşarak, "hayrını gör" demeleri. * Yapılan satış.
TAFK: (Tafak) Bir işe başlamak, mülâzemet etmek, başlayıp devamda sebat etmek.
TAKAFKUF: Titremek.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AFA' : Eşek sıpası.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...