Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AFS: Hapsetmek.
Deve sürmek.
Arkasına ayağıyla vurmak.
AFSA: Boynuzu ardına kayık koyun.
AFSUN: (Efsun) f. Büyü, sihir, tılsım. (Büyücülük yapmak ve büyücülere uymak, Müslümanlıkta yasak ve günahtır.)
AFŞAR: Avşar kabilesini meydana getiren Türkmenlerin adı.
AFŞELİL: Sırtlan dedikleri canavar.
Yaşlı, eti ve derisi sarkmış kuru kadın.
İçerisinde 'AFS' geçenler
AFSA: Boynuzu ardına kayık koyun.
AFSUN: (Efsun) f. Büyü, sihir, tılsım. (Büyücülük yapmak ve büyücülere uymak, Müslümanlıkta yasak ve günahtır.)
AFŞAR: Avşar kabilesini meydana getiren Türkmenlerin adı.
AFŞELİL: Sırtlan dedikleri canavar. * Yaşlı, eti ve derisi sarkmış kuru kadın.
ALETTAFSİL: Uzun uzadıya, mufassal olarak.
Bİ-T-TAFSİL: Tafsilâtiyle, etrafiyle, uzun uzadıya.
HAFS: Toplama, cem'etme. Biriktirme.
HAFS: Hız. Sür'at.
HAFS: Her nesnenin boşu.
HAFSA: Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (A.S.M.) zevcelerinden biri ve Hz. Ömer'in (R.A.) kızı.
HAFŞ: Tıb: "Tavuk karası" adı verilen bir göz hastalığı.
HAFŞ: Celbetmek, çekmek. * Yeri kazıp oymak. * Birbiri ardınca tez tez gelmek.
KAFS: Zorla birşey almak. * Gadap, hiddet. * Mevt, ölüm.
KAFS: Sıçramak. * Hafiflik. * Sevinç, neşat. * Hayvanın ayaklarını bağlamak.
KAFSAL: Arslan.
KAFŞ: Yemekten lezzet alma, fazla yemek yemek. * Pabuç. * Cem'etmek, toplamak.
KAFŞELİL: Kepçe.
KAFŞ: Yemekten lezzet alma, fazla yemek yemek. * Pabuç. * Cem'etmek, toplamak.
MAFSAL: Tıb: Vücuddaki kemiklerin ekli olan oynak yerleri. Eklem.
MAFSAL-I MÜTEHARRİK: Tıb: Oynar eklem.
SAFSAF: (C.: Safâsıf) Yüksek düz yer. * Serçe kuşu.
SAFSAF: (C.: Safsâfe) Her nesnenin kemi, kötüsü, hor ve hakiri. * Döğülmüş yumuşak toprak. * Mâkul olmayan kelimeler. * Mânâsız şiir. * Yaramaz ve kötü işler.
SAFSAF: Söğüt ağacı.
SAFSAFA: Elemek. * Asılsız yapmak. * İşe yaramaz hâle getirmek, yaramaz etmek. Hor ve hakir etmek.
SAFSAFE: Ekşi aş. * Ekşili nesne.
SAFSATA: Hezeyan, yalan, uydurma. Zâhirde doğru, hakikatte yanlış ve yalan olan kıyas. (Bak: Dimağ)
SAFSATAPERDAZ: f. Safsata kabilinden söz söyliyen adam.
SAFSATİYÂT: Safsatalar, yalan ve yanlış şeytâni sözler.
TAFS (TUFUS): Ölüm, mevt.
TAFSİL: Etraflı olarak bildirmek. * Açıklamak, şerh ve beyan etmek. İzah etmek.
TAFSİLÂT: (Tafsil. C.) Açıklamalar, izahlar.
TAFSİLEN: Uzun uzadıya, tafsilâtlı olarak.
TAFSİYE: Halâs etmek, kurtarmak.
TAFŞELE: Kaygana aşı. * Baklava.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AFSA : Boynuzu ardına kayık koyun.
AFA' : Eşek sıpası.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...