Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AFSA: Boynuzu ardına kayık koyun.
AFŞAR: Avşar kabilesini meydana getiren Türkmenlerin adı.
İçerisinde 'AFSA' geçenler
AFŞAR: Avşar kabilesini meydana getiren Türkmenlerin adı.
HAFSA: Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (A.S.M.) zevcelerinden biri ve Hz. Ömer'in (R.A.) kızı.
KAFSAL: Arslan.
MAFSAL: Tıb: Vücuddaki kemiklerin ekli olan oynak yerleri. Eklem.
MAFSAL-I MÜTEHARRİK: Tıb: Oynar eklem.
SAFSAF: (C.: Safâsıf) Yüksek düz yer. * Serçe kuşu.
SAFSAF: (C.: Safsâfe) Her nesnenin kemi, kötüsü, hor ve hakiri. * Döğülmüş yumuşak toprak. * Mâkul olmayan kelimeler. * Mânâsız şiir. * Yaramaz ve kötü işler.
SAFSAF: Söğüt ağacı.
SAFSAFA: Elemek. * Asılsız yapmak. * İşe yaramaz hâle getirmek, yaramaz etmek. Hor ve hakir etmek.
SAFSAFE: Ekşi aş. * Ekşili nesne.
SAFSATA: Hezeyan, yalan, uydurma. Zâhirde doğru, hakikatte yanlış ve yalan olan kıyas. (Bak: Dimağ)
SAFSATAPERDAZ: f. Safsata kabilinden söz söyliyen adam.
SAFSATİYÂT: Safsatalar, yalan ve yanlış şeytâni sözler.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AFŞAR : Avşar kabilesini meydana getiren Türkmenlerin adı.
AFS : Hapsetmek. * Deve sürmek. * Arkasına ayağıyla vurmak.
AFA' : Eşek sıpası.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...