Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AFTAB: f. Güneş.
Pek güzel şahıs.
Çok parlak çehre.
AFTÂB-GERDAN: f. Güneşten korunmak üzere başa giyilen şey.
Avcı kulübesi.
AFTÂB-I KUREYŞ: Hz. Muhammed (S.A.V.) Efendimiz.
AFTABE: f. İbrik. Su kabı.
AFTAB-GERDEK: f. Kaya keleri.
Ayçiçeği.
AFTAB-GERDİŞ: f. Yer yüzü.
Kaya keleri.
Devamlı güneş gören yer.
AFTAB-GİR: f. Güneşlik, şemsiye.
Güneş gören yer.
AFTABÎ: f. Güneşlik, şemsiye, tente.
Güneşe ait, güneşle ilgili.
AFTAB-PEREST: f. Nilüfer çiçeği.
Güneşe tapan kimse.
Ayçiçeği.
AFTAB-RU: f. Güneş yüzlü, yüzü güneş gibi parlak (güzel).
Sevimli, dilber.
Güneşe karşı olan (yer).
İçerisinde 'AFTAB' geçenler
AFTÂB-GERDAN: f. Güneşten korunmak üzere başa giyilen şey. * Avcı kulübesi.
AFTÂB-I KUREYŞ: Hz. Muhammed (S.A.V.) Efendimiz.
AFTABE: f. İbrik. Su kabı.
AFTAB-GERDEK: f. Kaya keleri. * Ayçiçeği.
AFTAB-GERDİŞ: f. Yer yüzü. * Kaya keleri. * Devamlı güneş gören yer.
AFTAB-GİR: f. Güneşlik, şemsiye. * Güneş gören yer.
AFTABÎ: f. Güneşlik, şemsiye, tente. * Güneşe ait, güneşle ilgili.
AFTAB-PEREST: f. Nilüfer çiçeği. * Güneşe tapan kimse. * Ayçiçeği.
AFTAB-RU: f. Güneş yüzlü, yüzü güneş gibi parlak (güzel). * Sevimli, dilber. * Güneşe karşı olan (yer).
HANDE-İ ÂFTÂB: Güneşin gülmesi. Güneşin doğması.
LEB-İ ÂFTÂB: Gölge.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AFTÂB-GERDAN : f. Güneşten korunmak üzere başa giyilen şey. * Avcı kulübesi.
AFTÂB-GERDAN : f. Güneşten korunmak üzere başa giyilen şey. * Avcı kulübesi.
AFT : Pelteklikten sözü zorlukla söylemek. Kekemelik.
AFA' : Eşek sıpası.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...