Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AFTAB: | f. Güneş. Pek güzel şahıs. Çok parlak çehre. |
| AFTÂB-GERDAN: | f. Güneşten korunmak üzere başa giyilen şey. Avcı kulübesi. |
| AFTÂB-I KUREYŞ: | Hz. Muhammed (S.A.V.) Efendimiz. |
| AFTABE: | f. İbrik. Su kabı. |
| AFTAB-GERDEK: | f. Kaya keleri. Ayçiçeği. |
| AFTAB-GERDİŞ: | f. Yer yüzü. Kaya keleri. Devamlı güneş gören yer. |
| AFTAB-GİR: | f. Güneşlik, şemsiye. Güneş gören yer. |
| AFTABÎ: | f. Güneşlik, şemsiye, tente. Güneşe ait, güneşle ilgili. |
| AFTAB-PEREST: | f. Nilüfer çiçeği. Güneşe tapan kimse. Ayçiçeği. |
| AFTAB-RU: | f. Güneş yüzlü, yüzü güneş gibi parlak (güzel). Sevimli, dilber. Güneşe karşı olan (yer). |
| İçerisinde 'AFTAB' geçenler | |
| AFTÂB-GERDAN: | f. Güneşten korunmak üzere başa giyilen şey. * Avcı kulübesi. |
| AFTÂB-I KUREYŞ: | Hz. Muhammed (S.A.V.) Efendimiz. |
| AFTABE: | f. İbrik. Su kabı. |
| AFTAB-GERDEK: | f. Kaya keleri. * Ayçiçeği. |
| AFTAB-GERDİŞ: | f. Yer yüzü. * Kaya keleri. * Devamlı güneş gören yer. |
| AFTAB-GİR: | f. Güneşlik, şemsiye. * Güneş gören yer. |
| AFTABÎ: | f. Güneşlik, şemsiye, tente. * Güneşe ait, güneşle ilgili. |
| AFTAB-PEREST: | f. Nilüfer çiçeği. * Güneşe tapan kimse. * Ayçiçeği. |
| AFTAB-RU: | f. Güneş yüzlü, yüzü güneş gibi parlak (güzel). * Sevimli, dilber. * Güneşe karşı olan (yer). |
| HANDE-İ ÂFTÂB: | Güneşin gülmesi. Güneşin doğması. |
| LEB-İ ÂFTÂB: | Gölge. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AFTÂB-GERDAN : | f. Güneşten korunmak üzere başa giyilen şey. * Avcı kulübesi. |
| AFT : | Pelteklikten sözü zorlukla söylemek. Kekemelik. |
| AFA' : | Eşek sıpası. |