Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
AGU: Zehir, sem.
AGUL: f. Hiddetlenerek göz ucuyla bakma.
AGUN: f. Baş aşağı, ters.
Uğursuz.
AGUNDE: f. Hallaç elinden geçmiş pamuk, atılmış pamuk.
AGUŞ: f. Kucak.
Sığınılan yer.
İçerisinde 'AGU' geçenler
AGUL: f. Hiddetlenerek göz ucuyla bakma.
AGUN: f. Baş aşağı, ters. * Uğursuz.
AGUNDE: f. Hallaç elinden geçmiş pamuk, atılmış pamuk.
AGUŞ: f. Kucak. * Sığınılan yer.
BİNAGUŞ: f. Kulak tozu. * Kulak memesi.
DAGUL: f. Dolandırıcı, hileci, hile yapan.
DUÂGÛ: (Duâhân) f. Duâ okuyan. Duâ eden.
HECAGÛ: f. Nazım veya nesir yoluyla birinin aleyhinde bulunan. Birini zemmeden, bir kimseyi hicveden.
HÜLÂGU: Mi: 1258' de Bağdadı zaptederek halkını kılıçtan geçirmiş, Abbasi Halifesi Musta'sımı ve bütün âile efradını öldürtmüştür. Cengiz Hanın torunu, Tülay Hanın oğludur. Tarihde en çok kan döken hükümdar olarak bilinir. Abbasi Devletini yıkan Moğol Başkumandanıdır.
KISSAGÛ: f. Hikâye ve kıssa anlatan.
MAGUSE: Medet gelmek, yardım gelmek.
MEDİHAGÛ: f. Medheden, öven.
PAGUŞ: f. Suya dalma.
PAGUŞ: f. Suya dalma.
SAFRAGUN: Bir cins serçe kuşu.
SENAGÛ: f. Medheden, öven, sena eden.
TADAGUN: Birbirini istemeyip garaz edişmek.
TAGUN: Azgın kimseler. * Cenab-ı Hakk'ın emir ve kanunlarından gaflet edip haksızlık edenler, zulüm edenler.
TAGUT: İnsanları Allah'a (C.C.) karşı isyana sevkeden. İsyankâr. * Her bâtıl mâbud. * Şeytan. * İslâmiyetten önce Kâbe'deki putlardan birinin ismi.
TEBAGUZ: (C.: Tebâguzât) (Buğz. dan) Sevişmeme, gizli kin tutup düşmanlık besleme.
TESAGUR: Küçük görünme, küçülme.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AGUL : f. Hiddetlenerek göz ucuyla bakma.
AGÂH : (Ageh) f. Haberdar. Uyanık. Kalbi uyanık. Malumatlı. Basiretli. Vâkıf. Bilen.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...