Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AHŞEN: | Pek sert şey. Geçimsiz kimse. |
| AHŞEN: | Pek sert şey. Geçimsiz kimse. |
| İçerisinde 'AHŞEN' geçenler | |
| BAHŞENDE: | f. Bağışlayan, ihsan eden. Afveden. |
| DİRAHŞENDE: | f. Işıklı, nurlu, ışıldayan, parıldayan. |
| RAHŞENDE: | f. Parıldıyan, parıldayıcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AHŞEB : | (C.: Ehâşib) Sert taşlı büyük dağ. * Haşin ve yoğun olan. |
| AHŞA' : | (Haşâ. C.) Vücuttaki bağırsak, ciğer gibi organlar. * Mahaller, bölgeler, cihetler. |
| AH : | f. Aferin, bravo! manasına kullanılır. |