Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AHANN: | Sözü burun içinden söyleyen. Burnundan konuşan. |
| İçerisinde 'AHANN' geçenler | |
| TAHANNİ: | (Hany. dan) Eğilmek, eğrilmek. * Kınaya boyamak. |
| TAHANNÜF: | Hanefi mezhebinden olma. Hanefî Mezhebine girme. |
| TAHANNÜK: | Tülbendi çenesi altından dolamak. |
| TAHANNÜN: | Çok istekle sızlanma. * Şefkat etme. * Meyl ve muhabbet. |
| TAHANNÜS: | Tehir etmek, sonraya bırakmak. |
| TAHANNÜS: | İbadet etmek. * Andını bozmak. |
| TAHANNÜS: | Kırılmak. * Eğilmek. * Kırılıp bükülür olmak. |
| TAHANNÜT: | Ölü üzerine güzel kokular serperek kefenlemek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AHABİR : | (Ahbâr. C.) Hikâyeler. * Rivayetler. |
| AH : | f. Aferin, bravo! manasına kullanılır. |