Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AHASS: | Asılsız, kötü kimse. |
| AHASS: | (Bak: Ehass) |
| İçerisinde 'AHASS' geçenler | |
| TAHASSUL: | Hâsıl olmak. Üremek. Husule gelmek. Bir araya birikip sâbit ve bâki olmak. Netice olarak çıkmak. |
| TAHASSUN: | Bir kaleye kapanmak. Korunmak. İstihkâma çekilmek. Tahkim edilmiş bir yere sığınmak. |
| TAHASSUNGÂH: | f. Sağlam korunulacak yer. Sağlam sığınak. |
| TAHASSUS: | (Husus. dan) Hususi ve mahsus olmak. Bir kimseye mahsus kılınmak. |
| TAHASSUR: | Eli böğüre koymak. |
| TAHASSÜN: | (Bak: Tahassun) |
| TAHASSÜR: | Pıhtılaşmak. Kanın pıhtılaşması. |
| TAHASSÜR-İ DEM: | Kanın pıhtılaşması. |
| TAHASSÜR: | (Hasret. den) Hasret çekmek. Elde edilmesi istenilen ve ele geçirilemeyen şeye üzülmek. |
| TAHASSÜRÂT: | Tahassürler. Hasret çekmeler. |
| TAHASSÜR: | Dili tutulup konuşamamak. |
| TAHASSÜS: | İyi bir haber duyup memnun olmak. Kalben ve ruhen hislenmek, hissetmek. * Casuslamak. * Aratmak. |
| TAHASSÜSÂT: | (Tahassüs. C.) Duygulanmalar, hislenmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AHABİR : | (Ahbâr. C.) Hikâyeler. * Rivayetler. |
| AH : | f. Aferin, bravo! manasına kullanılır. |