Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AHKAR: En hakir, pek âciz ve değersiz. (Daha çok tevazu makamında söylenir.)
AHKAR-UL İBÂD: Kulların en hakiri.
İçerisinde 'AHKAR' geçenler
AHKAR-UL İBÂD: Kulların en hakiri.
GÜNAHKÂR: f. Günah işleyen, günahlı.
GÜNAHKÂRÎ: f. Günahkârlık.
KAHKAR: Taş.
KAHKAR: Katı, sert, sağlam taş.
KAHKARA: Geri geriye gelme, dövüşerek çekilme.
KAHKARÎ: Birdenbire geri dönme, aniden arkaya dönme. * Geri çekilmekle ilgili, geri dönmekle ilgili.
KAHKARİYE: Geri dönme. Rücu'.
MÜSTAHKAR: (Hakaret. den) Hakir, hor görülen, küçümsenen.
SİYAHKÂR: (C.: Siyâhkârân) f. Günah işlemiş, suçlu.
ŞAHKÂR: f. En güzel eser. Baş eser. şâheser.
ŞAHKÂR: f. En güzel eser. Baş eser. Şâheser.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AHKAR-UL İBÂD : Kulların en hakiri.
AHKAB : Yabani eşek.
AHKAB : Yabani eşek.
AH : f. Aferin, bravo! manasına kullanılır.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...