Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AHMAK: | (Humk. dan) Pek akılsız, sersem, şaşkın. Anlayışsız. |
| AHMAK-UL HUMAKA: | Ahmakların en ahmağı. |
| AHMAKANE: | f. Ahmakçasına, ahmak olana yakışır şekilde. |
| AHMAKÎ: | Akılsızlık, ahmaklık. |
| AHMAKİYET: | Ahmaklık, akılsızlık. |
| İçerisinde 'AHMAK' geçenler | |
| AHMAK-UL HUMAKA: | Ahmakların en ahmağı. |
| AHMAKANE: | f. Ahmakçasına, ahmak olana yakışır şekilde. |
| AHMAKÎ: | Akılsızlık, ahmaklık. |
| AHMAKİYET: | Ahmaklık, akılsızlık. |
| SADİK-I AHMAK: | Ahmak dost. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AHMAK-UL HUMAKA : | Ahmakların en ahmağı. |
| AHMA : | (Hamâ. C.) Kayın biraderler. |
| AH : | f. Aferin, bravo! manasına kullanılır. |