Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AHUN: | f. Delik, yarık. Lağam. |
| AHUN-BÜR: | f. Yer kazan, delik açan. Lağamcı. |
| İçerisinde 'AHUN' geçenler | |
| AHUN-BÜR: | f. Yer kazan, delik açan. Lağamcı. |
| ENBAHUN: | f. Sağlam, metin, muhkem, tahkim edilmiş yer. * Hisar, kale. |
| NÂHUN: | f. Tırnak. |
| NÂHUN-BE-DENDÂN: | f. Hayretten veya kederden dolayı parmağını ısırmış olan. |
| NÂHUNBÜR: | f. Tırnak makası. |
| NÂHUN-BÜRÂ(Y): | f. Tırnak makası, tırnak çakısı. |
| NÂHUN-TIRAŞ: | f. Tırnak makası, tırnak çakısı. |
| SAHUN: | Gafiller. Allah'ın (C. C.) emrinden gaflet edenler. |
| SAHUN: | Adım tutan eşek. |
| TAHUN(E): | (C.: Tavâhin) Su değirmeni. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AHUN-BÜR : | f. Yer kazan, delik açan. Lağamcı. |
| AHU : | Kardeş, dost. |
| AH : | f. Aferin, bravo! manasına kullanılır. |