Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AHUN: f. Delik, yarık. Lağam.
AHUN-BÜR: f. Yer kazan, delik açan. Lağamcı.
İçerisinde 'AHUN' geçenler
AHUN-BÜR: f. Yer kazan, delik açan. Lağamcı.
ENBAHUN: f. Sağlam, metin, muhkem, tahkim edilmiş yer. * Hisar, kale.
NÂHUN: f. Tırnak.
NÂHUN-BE-DENDÂN: f. Hayretten veya kederden dolayı parmağını ısırmış olan.
NÂHUNBÜR: f. Tırnak makası.
NÂHUN-BÜRÂ(Y): f. Tırnak makası, tırnak çakısı.
NÂHUN-TIRAŞ: f. Tırnak makası, tırnak çakısı.
SAHUN: Gafiller. Allah'ın (C. C.) emrinden gaflet edenler.
SAHUN: Adım tutan eşek.
TAHUN(E): (C.: Tavâhin) Su değirmeni.
TERAHÜN: Karşılıklı olarak rehin vermek.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AHUN-BÜR : f. Yer kazan, delik açan. Lağamcı.
AHU : Kardeş, dost.
AH : f. Aferin, bravo! manasına kullanılır.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...