Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AHVA: (C.: Huvve) Kararmış nesne.
AHVAL: Haller. Vaziyetler. Oluşlar.
AHVAL-İ HAYRET-FEZÂ: Hayret verici haller.
AHVAL-İ SIHHİYE: Sağlık durumu.
AHVAL-İ ŞAHSİYE: Huk: Hakiki şahısların, hukuki varlıklariyle alâkalı olan hukuki durumlar. (Doğum, evlenme, boşanma, evlat edinme, ölüm hadiseleri gibi)
AHVAL: (Hâl. C.) Dayılar. Annenin erkek kardeşleri.
AHVAS: (C.: Ehâvis, Huves) Bir gözü birinden küçük olan.
AHVAT: (Uht. C.) Kız kardeşler.
AHVAT: En ihtiyatlı, tedbirli.
İçerisinde 'AHVA' geçenler
AHVAL: Haller. Vaziyetler. Oluşlar.
AHVAL-İ HAYRET-FEZÂ: Hayret verici haller.
AHVAL-İ SIHHİYE: Sağlık durumu.
AHVAL-İ ŞAHSİYE: Huk: Hakiki şahısların, hukuki varlıklariyle alâkalı olan hukuki durumlar. (Doğum, evlenme, boşanma, evlat edinme, ölüm hadiseleri gibi)
AHVAL: (Hâl. C.) Dayılar. Annenin erkek kardeşleri.
AHVAS: (C.: Ehâvis, Huves) Bir gözü birinden küçük olan.
AHVAT: (Uht. C.) Kız kardeşler.
AHVAT: En ihtiyatlı, tedbirli.
AVAKIB-I AHVÂL: Durumların neticesi, hâllerin sonu.
GAHVARE: f. Beşik.
İLM-İ AHVÂL-İ CEVV: Meteoroloji.
KAHVALTI: t. Sabah ve ikindi vakitleri yenilen hafif yemek.
LAHVA: Abes, bâtıl sözleri çok söyleyen, boş konuşan kadın. (Müz: Elhâ)
MAHVA: Secdede karnını uyluklarından çekip ayıran kimse.
MAHVAR: f. Ay gibi.
MAHVARE: f. Aylık maaş.
MECHUL-ÜL AHVAL: Kimin nesi olduğu bilinmeyen kimse.
MUHAVVİL-ÜL HAVLİ VE-L AHVÂL: Havli, kuvveti ve hâlleri değiştiren, başka şekle sokan Cenâb-ı Hak (C.C.)
SAHVA': (C.: Sehâvât) Yumuşak, geniş, bol yer.
ŞAHVAR: (Şeh-vâr) f. Şâha, hükümdara yakışacak tarzda, şah gibi. * İri ve iyi cins inci.
TAMAM-I ITTIRAD-I AHVAL: Bir kimsede var olan huy ve hasletlerin sekteye uğramadan biteviye devam etmesi, her zaman aynı durumu göstermesi.
VÂKIF-I AHVAL: Durumdan haberli olan, işlere vâkıf bulunan.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AHVAL : Haller. Vaziyetler. Oluşlar.
AHVAL : Haller. Vaziyetler. Oluşlar.
AH : f. Aferin, bravo! manasına kullanılır.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...