| Kelime | Anlam |
|---|
| AHVAL: | Haller. Vaziyetler. Oluşlar. |
| AHVAL-İ HAYRET-FEZÂ: | Hayret verici haller. |
| AHVAL-İ SIHHİYE: | Sağlık durumu. |
| AHVAL-İ ŞAHSİYE: | Huk: Hakiki şahısların, hukuki varlıklariyle alâkalı olan hukuki durumlar. (Doğum, evlenme, boşanma, evlat edinme, ölüm hadiseleri gibi) |
| AHVAL: | (Hâl. C.) Dayılar. Annenin erkek kardeşleri. |
| İçerisinde 'AHVAL' geçenler |
|---|
| AHVAL-İ HAYRET-FEZÂ: | Hayret verici haller. |
| AHVAL-İ SIHHİYE: | Sağlık durumu. |
| AHVAL-İ ŞAHSİYE: | Huk: Hakiki şahısların, hukuki varlıklariyle alâkalı olan hukuki durumlar. (Doğum, evlenme, boşanma, evlat edinme, ölüm hadiseleri gibi) |
| AVAKIB-I AHVÂL: | Durumların neticesi, hâllerin sonu. |
| İLM-İ AHVÂL-İ CEVV: | Meteoroloji. |
| KAHVALTI: | t. Sabah ve ikindi vakitleri yenilen hafif yemek. |
| MECHUL-ÜL AHVAL: | Kimin nesi olduğu bilinmeyen kimse. |
| MUHAVVİL-ÜL HAVLİ VE-L AHVÂL: | Havli, kuvveti ve hâlleri değiştiren, başka şekle sokan Cenâb-ı Hak (C.C.) |
| TAMAM-I ITTIRAD-I AHVAL: | Bir kimsede var olan huy ve hasletlerin sekteye uğramadan biteviye devam etmesi, her zaman aynı durumu göstermesi. |
| VÂKIF-I AHVAL: | Durumdan haberli olan, işlere vâkıf bulunan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| AHVAL-İ HAYRET-FEZÂ : | Hayret verici haller. |
| AHVA : | (C.: Huvve) Kararmış nesne. |
| AH : | f. Aferin, bravo! manasına kullanılır. |