Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
AKİS: Yere gömüp köklendikten sonra kestikleri üzüm çubuğu.
Üzerine yağ koyup içtikleri taze süt.
Sütlü çorba.
AKİS: (Aks) Bir şeyin zıddı, simetriği, tersi.
Hareketli bir cismin hareketinin tersine dönmesi.
Bir şeyin evvelinin âhirine, âhirinin evveline dönmesi.
Çarpışma, çarpıp geri dönme.
Mantıkta: Bir düşünme ve akıl yürütme şekli; bir iddianın konusunu yüklem, yüklemini konu yapmakla bir sonuç elde etmek. Meselâ : "Her sanatkâr kabiliyetli "yetenekli" dir. O halde bazı yetenekliler sanatkârdır."
AKİS: Tersine dönen, vuran, çarpan. Akseden.
AKİS: (Aks) İnatçı, muannid.
AKİSA: (C.: İkâs) Saç örgüsü.
AKİSE: Çok fazla deve.
Karanlık gece.
AKİSE: Işığı aksettiren âlet.
İçerisinde 'AKİS' geçenler
AKİSA: (C.: İkâs) Saç örgüsü.
AKİSE: Çok fazla deve. * Karanlık gece.
AKİSE: Işığı aksettiren âlet.
BER-AKİS: f. Aksine, zıddına, tersine.
BİLAKİS: Aksine. Tersine. Zıddına.
DAKİS: Bir kimsenin aksırdığında ağzından saçılan tükrük.
FAKÎS: Çiftçilerin kullandığı âletlerden halka gibi bir demir.
Fİ'L-İ MÜN'AKİS: Organizmanın bir uyarmaya karşı birdenbire aldığı vaziyet, refleks.
ÇERAKİSE: (Çerkes. C.) Çerkesler. Kafkasyada yerli bir kabilenin adı.
HAKİSTER: f. Kül, ateş külü.
MAKİS: (Mâkise) Durup dinlenen, duraklayıp eğlenen.
MAKÎS: (Kıyas. dan) Kıyas edilebilen. Benzetilebilen.
MAKİS: Öşür ve vergi toplayan kimse.
MÜN'AKİS: Akseden, geri dönmüş, bir yere çarpıp geri gelen.
MÜTEAKİS: Tersine dönmüş. Birbirine zıd.
MÜTEŞAKİS: (Şeks. den) Birbiriyle ihtilaf ve kötü muaşeret eden şahıs. Birbiriyle iyi geçinemeyen. Katı huylu.
NAKİS: Bayağı, alçak. * Başını daima öne eğen adam.
NAKİS: (Noksan. dan) Eksik. Tamam olmayan.
NAKİS: Bozan, çözen, üzen veya dağıtan. * Rücu eden. Dönen.
NAKİSE: Kusur, ayıb, eksiklik, kabahat, noksanlık. * Gıybet.
NAKİSEDÂR: f. Eksiği bulunan. Kusuru olan. Kusurlu.
NEVAKİS: (Nakus. C.) Çanlar. İbadet vakitlerinde kiliselerde çalınan çanlar.
RAKİS: Yol gösteren, kılavuz. * Harman yerinde harmanı döğerken öküzün dönmesi.
ŞAKİS: Şerik, ortak. * Hisse, nasip.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AKİSA : (C.: İkâs) Saç örgüsü.
AKİ : (Akk. dan) İsyan eden, başkaldıran, âsi.
AKA : İran Türkleri "ağa" yerine kullanırlar.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...