Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AKAS: | Çirkin kokulu olma. |
| AKASIR: | (Akser. C.) Pek kısalar. |
| AKASİ: | (Aksa. C.) Çok uzaklar. |
| İçerisinde 'AKAS' geçenler | |
| AKASIR: | (Akser. C.) Pek kısalar. |
| AKASİ: | (Aksa. C.) Çok uzaklar. |
| İKİ ELİ YAKASINDA OLMAK: | Mecaz yoluyla âhiret gününde birinden hakkını aramak. |
| MAKASID: | Maksadlar, istekler, gayeler. Niyetler. |
| MAKASID-I AKSÂ: | En uzak, en son ve en büyük maksadlar. |
| MAKASID-I İNSÂNİYET: | İnsanlık maksadları. İnsanlığın gayeleri. |
| MAKASİM: | (Maksim. C.) Su taksim edilen yer. |
| MAKASİR: | (Maksure. C.) Bir hânedeki en mahrem taraflar. Bir evin en mahrem tarafları. * Câmilerde etrâfı parmaklıklarla çevrili yüksek yer. |
| MAKASS: | Makas. |
| MURAKASA: | (Raks. dan) Raksetme, dans. |
| MÜNAKASA: | (C.: Münakasât) (Noksan. dan) İhale ve alışveriş gibi şeylerde eksiltme. |
| MÜNAKASAT: | (Münakasa. C.) Eksiltmeler, münakasalar. |
| MÜRAKASA: | Raksetmek, oynamak. |
| TAKAS: | Vereceğini alacağına karşılık tutmak suretiyle ödeşmek, sayışmak, değişmek. |
| TAKASSİ: | Bir şeyin aslını esasını araştırma. |
| TAKASSU': | Dühul etmek, girmek. |
| TAKASSUF: | Kırılmak. |
| TAKASUR: | (Kasr. dan) Bir işi mümkün iken yapmama. Esirgeme. |
| TAKASÜM: | Kısmet edişmek. * Birbirine yemin vermek. |
| VAKAS: | Boynun kısa olması. Ateşe attıkları ufacık değnekler. * İki nisap zekâtın arasındaki zekâtı olmayan hayvanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AKASIR : | (Akser. C.) Pek kısalar. |
| AKA : | İran Türkleri "ağa" yerine kullanırlar. |