Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AKKÂL: | Çok yiyen, obur. Tıb: Etrafındaki etleri çürütüp mahveden (yara). |
| İçerisinde 'AKKÂL' geçenler | |
| BAKKAL: | Sebzevât satıcı. |
| MÜSAKKAL: | Ağırlaştırılmış. Sakilleştirilmiş. |
| NAKKAL: | (Nakl. dan) Nakledici. * Hikâyeci. Hikâye anlatan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AKKÂM : | Deve kiralayıcısı, deve ile ücret karşılığında eşya taşıyan adam. * Hacca Surre-i Hümayun ile birlikte giden hademe. * Çadır mehteri. |
| AKK : | (C.: Ukuk) Serkeşlik. Anaya, babaya itaatsizlik. * Yarmak. * (Koyun) kuzularken ölmek. |
| AKA : | İran Türkleri "ağa" yerine kullanırlar. |