Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AKKUB: | Devenin çok yediği yassı yapraklı bir dikenli ot. |
| İçerisinde 'AKKUB' geçenler | |
| TEAKKUB: | Her nesnenin âkibetine nazar etmek. Sonuna bakmak. |
| TELAKKUB: | (Lâkab. dan) Lâkab alma. Lâkablanma. |
| TENAKKUB: | Nikab örtünmek, yüze peçe örtmek. |
| TERAKKUB: | Bekleme, gözetleme, yol gözleme. * Ümit etme. * Muntazır olma. |
| TERAKKUBÂT: | (Terakkub. C.) Gözetlemeler, beklemeler. |
| TESAKKUB: | (C.: Tesakkubât) (Sakb. dan) Delme, delinme. * Zâhir olmak, görünmek. * Parlamak, ruşen olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AKK : | (C.: Ukuk) Serkeşlik. Anaya, babaya itaatsizlik. * Yarmak. * (Koyun) kuzularken ölmek. |
| AKA : | İran Türkleri "ağa" yerine kullanırlar. |