Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ALÎM-ALLAH: | Allah en iyi ve en çok bilendir (meâlinde.) |
| ALİM-ALLAH: | Allah bilir (meâlinde yemin.) |
| İçerisinde 'ALÎM-ALLAH' geçenler | |
| İçerisinde 'ALÎM-ALLAH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂLİM-ÜL-GAYB VE-Ş-ŞEHÂDE : | Görüleni ve görülmeyeni bilen. Allah. |
| ÂLİM : | Bilen, bilgili. * Çok şey bilen. * Çok okumuş, bilgiç. * İlim ile uğraşan. Hoca.(Âlim-i mürşid, koyun olmalı; kuş olmamalı. Koyun, kuzusuna süt; kuş, yavrusuna kay verir. M.) |
| ÂLİ : | Büyük, yüksek, şerif, celil, aziz olan. |
| ÂL : | Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend. |