Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ALİKA: | İçine birşey koyacak torba. Yem. |
| İçerisinde 'ALİKA' geçenler | |
| AMALİKA: | Çok eskiden Sina yarımadasında yaşadıkları sanılan ve gariplikleriyle şöhrete erişen bir kavim. |
| HALİKA: | (C.: Halayık) Tabiat, mahlukât. |
| MALİKANE: | f. Büyük ve gösterişli köşk. * Tar: Bir kimseye, gelirinden hayatı boyunca istifade etmek; fakat satamamak ve miras bırakamamak şartıyla verilen beylik arazi. |
| MÜNGALİKA: | Kapalı, mesdud. * Kilitli. |
| MÜTEHÂLİKÂNE: | f. Acelecilikle, çabuklukla. |
| PALİKANE: | f. Büyük han kapılarının ortasındaki küçük kapı. |
| PALİKARYA: | Mc: Kabadayı, yiğit, cesur. * Rum gençleri. |
| SÂLİKÂN: | (Sâlik. C.) Sâlikler. Bir tarikata girmiş veya bir şeyhe bağlanmış kimseler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ALÎK : | Hayvana bir defada verilen yem. * Asılan torba. |
| ÂLİ : | Büyük, yüksek, şerif, celil, aziz olan. |
| ÂL : | Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend. |