Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ALC: | (C.: Uluc) Yaramaz huylu kişi. |
| ALCEM: | Uzun boylu, uzun. |
| ALCÜN: | Ahmak kadın. Semiz dişi deve. |
| İçerisinde 'ALC' geçenler | |
| ALCEM: | Uzun boylu, uzun. |
| ALCÜN: | Ahmak kadın. * Semiz dişi deve. |
| ANAMALCILIK: | (Bak: Kapitalizm) |
| CİDALCU: | f. Harpçi. Kavgacı. |
| GALC: | Azgınlık. * Su içtikten sonra dil ile yalanmak. * Atın yelmeyip bir tarzda yürümesi. |
| HALC: | Pamuğu temizlemek, havalandırmak ve kabartmak için yay ile atmak. |
| HALC: | Çekmek. * Hareket etmek. |
| HALCE: | Uzak, ırak yer, baid. |
| HALCEM: | Uzun, tavil. |
| İHMALCİ: | t. Dikkat etmeyen, dikkatsiz, müsamahacı. |
| İKBALCU: | f. İkbal ve büyüklük arayan. Onların peşinde olan. |
| İSTİKLÂLCU: | f. İstiklâl arayan. Müstakil olmak, hür olmak için çalışan. |
| MAALCEMAA: | (Maa-l-cemâe) Cemaatle beraber, cemaatle birlikte. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ALCEM : | Uzun boylu, uzun. |
| ÂL : | Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend. |