Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ALEBE: | (C. Alebât) Yemek kabı, çanak. |
| İçerisinde 'ALEBE' geçenler | |
| GALEBE: | Üstün gelmek. Yenmek. Bozmak. Çokluk. * Bastırmak. * Yeğin olmak. |
| GALEBE ÇALMAK: | Galib olmak, üstün gelmek. |
| HALEBE: | (Hâlib. C.) Kandıranlar, aldatanlar, hile yapanlar. |
| HALEBE: | (Hâlib. C.) Süt sağanlar. |
| KALEBE: | Hastalık. İllet. |
| MUALEBE: | Erkeğin, karısı ile oynaması. |
| MUGALEBE: | Üstün olmağa, galib gelmeyeğe çalışmak. Birisine galib gelmek. |
| MUHALEBE: | Beraberce süt sağmak. |
| MUTALEBE: | (C.: Mutâlebât) (Taleb. den) Hakkını isteme, talebde bulunma. * Dâvâ, iddia. |
| MÜKÂLEBE: | (Kelb. den) (Köpekler gibi) dalaşma. |
| MÜSALEBE: | Talan, yağma. |
| MÜTALEBE: | (C.: Mütalebât) Hakkını isteme. İddia, dâvâ. |
| TALEBE: | (Tâlib. C.) İstekliler. * Şakird. Tahsile çalışan. Öğrenen. Öğrenci. |
| TALEBE-İ ULÛM: | Yüksek dinî ilimleri okuyan talebe. (Bak: Âlem-i berzah)(İmam-ı Şâfiî (K.S.) gibi büyük zâtlar: "Talebe-i ulûmun hattâ uykusu dahi ibadet sayılır." diye ziyade ehemmiyet vermişler. Ş.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ALEBAT : | Yemek kapları, çanaklar. |
| ÂLE : | (C.: Al) Harbe. * (C. Alât) Çadır direği. * Edât. |
| ÂL : | Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend. |