Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ALEF: (C. A'lâf - Ulufe) Saman, ot, yulaf.
Hayvan yemi.
ALEF RESMİ: Hayvanların yedikleri saman ve otlardan alınan vergi.
ALEF: Cana yakın.
İçerisinde 'ALEF' geçenler
ALEF RESMİ: Hayvanların yedikleri saman ve otlardan alınan vergi.
HALEF: Birinin yerine sonradan geçen kimse. Babadan sonra kalan oğul.
HALEF AN-SELEF: Seleften halefe geçme. Geçen ve gidenden, gelene kalma. Babadan evlâda geçme.
HALEFEN: Arkadan gelerek.
HALEFİYYET: Haleflik, birinin yerine geçmiş olma.
HAYR-UL HALEF: Hayırlı evlâd. Babasını hayırla andıracak evlâd.
HOŞ-ALEF: f. Çok fazla yiyen hayvan. * Mc: Helâl haram demeden her şeyi yiyen kimse.
HOŞ-ALEF: f. Çok fazla yiyen hayvan. * Mc: Helâl haram demeden her şeyi yiyen kimse.
LALEFAM: f. Lâle renginde. Rengi lâlenin rengine benzeyen.
MUHALEFET: Kabulsüzlük. Karşı durma. Uyuşmazlık. Zıt gitmek. Zıddiyet. Muvafık olmamak.
MUHALEFET-ÜN Lİ-L HAVADİS: Cenab-ı Hakk'ın ne zâtında ne sıfâtında (mevcud olsun, mevhum olsun, muhayyel olsun), hiç bir şeye hiç bir cihette benzememesi.
MÜSALEFE: (Müsâlefet) Birine refakat etme, yol arkadaşı olma. * İleride ve önde bulunma. * Biriyle birlikte seyretme.
MÜVALEFE: Birbiriyle üns tutmak, dostluk kurmak.
SALEF (SALF): Kibirlilik. Tekebbürlük hali. * Kin tutmak, buğz etmek. * Zevci indinde zevcenin kadri olmamak. * Misafir için olan yemeğin yetmemesi.
TALEF: Fazl. Atâ, hediye, bahşiş, hibe. * Kanı heder olmak.
ZALEF: Kum ve taş olmayan sağlam yer.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ALEF RESMİ : Hayvanların yedikleri saman ve otlardan alınan vergi.
ÂLE : (C.: Al) Harbe. * (C. Alât) Çadır direği. * Edât.
ÂL : Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...