Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ALENİ: | Açık olarak, meydanda. Gizli olmayarak. |
| ALENİYYE: | Açık, aleni, göz önünde. |
| ALENİYYET: | Göz önünde olma. |
| İçerisinde 'ALENİ' geçenler | |
| ALENİYYE: | Açık, aleni, göz önünde. |
| ALENİYYET: | Göz önünde olma. |
| BERAHİN-İ ALENİYYE: | Meydanda ve açık olan deliller. |
| CELSE-İ ALENİYYE: | Açık oturum. |
| MERHALENİŞİN: | f. Seyyah, yolcu, turist. |
| MERHALENİŞİN: | f. Seyyah, yolcu, turist. |
| ZİKR-İ ALENÎ: | Aşikâr ve açıktan toplanıp Allah'ı zikretmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ALENİYYE : | Açık, aleni, göz önünde. |
| ALEN : | Aşikâr, apaçık, meydanda olma. |
| ÂLE : | (C.: Al) Harbe. * (C. Alât) Çadır direği. * Edât. |
| ÂL : | Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend. |