Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ALLÂME: | Çok büyük alim. Meşhur olmuş büyük mütefekkir. Her ilimde ihtisas sahibi. |
| ALLÂME-İ KÜLL: | Bir şeyin ilmine vâkıf olan. Bir hususda ihtisas sahibi olan. |
| İçerisinde 'ALLÂME' geçenler | |
| ALLÂME-İ KÜLL: | Bir şeyin ilmine vâkıf olan. Bir hususda ihtisas sahibi olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ALLÂME-İ KÜLL : | Bir şeyin ilmine vâkıf olan. Bir hususda ihtisas sahibi olan. |
| ALLÂM : | En çok bilen, her şeyi hakkı ile bilen. (Cenâb-ı Hakka mahsus bir sıfat olup, başka mahluka denemez.) |
| ALLAF : | Yulaf satan kimse. |
| ÂL : | Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend. |