Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ALUD: (Alude) f. Karışmış, karışık, mülevves. Bulaşmış.
ALUDE-DÂMÂN: f. Eteği bulaşık, iffetsiz kadın.
ALUDE-GÂN: f. (Alude. C.) Suçlular, kabahatliler. Bulaşıklar, bulaşmışlar.
ALUDE-GÎ: f. Dalmış, garkolmuş. Bulaşıklık.
İçerisinde 'ALUD' geçenler
ACZ-ALUD: f. Âcizlik, kuvvetsizlik, güçsüzlük.
ALUDE-DÂMÂN: f. Eteği bulaşık, iffetsiz kadın.
ALUDE-GÂN: f. (Alude. C.) Suçlular, kabahatliler. Bulaşıklar, bulaşmışlar.
ALUDE-GÎ: f. Dalmış, garkolmuş. Bulaşıklık.
BALÛDE: f. Boy atmış, büyümüş.
BERF-ÂLUD: f. Kar içinde, kara batmış.
BÜKÂ-ÂLÛD: f. Ağlatıcı, gözyaşı döktürücü.
CERBEZE-ÂLÛD: Cerbezeli. Cerbeze ile olan faaliyet.
DUD-ALUD: f. Dumanlı.
EŞK-ALUD: f. Gözü yaşlı.
EŞK-ALUD: f. Gözü yaşlı.
GAMM-ALUD: f. Kederli, gamlı, hüzünlü, kaygı veren.
GARAZ-ALUD: f. Garezi, hususi bir maksadı olan.
GERD-ÂLÛD: f. Toz toprak içinde.
GERD-ÂLÛDE: f. Toza toprağa bulaşmış, tozlu topraklı. * Mc: Maddiyatı olan kimse, paralı, zengin.
GİRD-ALUD: f. Toz toprak içinde kalmış, toza bulanmış.
GUBAR-ÂLUD: f. Tozlanmış, toza bulanmış. tozlu.
HAB-ALUD: Uykulu. Uyku karışık.
HIŞM-ÂLUD: (Hışm-gîn, Hışmîn, Hışm-nâk) Kızgın, öfkeli.
HUMAR-ÂLUD: f. Süzgün ve baygın göz. * Kendinden geçmiş, şaşkın.
HUN-ALUD(E): f. Kana bulanmış.
HÜZN-ALUD: f. Kederli. Hüzünlü. Gamlı.
JENG-ÂLUD: Paslı.
LÜAB-ÂLUD: Salya, tükrük karışık.
MEVT-ALUD: f. Ölüm gibi. Ölümlü. Korkunç. Ölü gibi.
MÜŞK-ÂLUD: f. Miske bulanmış.
NEVM-ÂLUD: Uykulu, uykuya bulaşmış, uyumuş.
PALUDE: f. Süzülmüş, saf hâle getirilmiş.
SEHAB-ALUD: f. Bulutlu.
ŞAFAK-ÂLUD: f. şafak gibi, şafak renginde.
ŞEVK-ÂLUD: f. şevkli, neşeli, sevinçli, keyifli.
ŞİRK-ÂLUD: f. Şirk karışık, sapıtmış. Şirk bulaşmış. Cenâb-ı Hak'tan gaflet edip başkasından meded bekler surette.
ŞAFAK-ÂLUD: f. Şafak gibi, şafak renginde.
ŞEVK-ÂLUD: f. Şevkli, neşeli, sevinçli, keyifli.
TEVALÜD: Doğma, doğurma.
VECD-ÂLUD: f. Vecd veren haller. Manevî coşkunlukla beraber olan hal.
VEHM-ÂLUD: f. Vehimli. Vehim dolu. Vehim karışık.
ZEHR-ALUD: f. Zehirli. Zehir karışmış.
ZERK-ÂLÛD: f. Riyalı, riya karışık.
ZEVK-ÂLUD: f. Zevkli, zevk karışık.
ZILL-ÂLUD: f. Gölgeli.
ZULMET-ÂLUD: Karanlıklı. Karışık ve sıkıntılı.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ALUDE-DÂMÂN : f. Eteği bulaşık, iffetsiz kadın.
ALU : f. Erik, şeftali. * Tuğla fırını.
ÂL : Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...