Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ALUS: | f. Naz veya kırgınlık sebebiyle göz ucuyla bakmak. |
| ALUSÎ: | f. Nazlanarak göz ucu ile bakan kimse. |
| İçerisinde 'ALUS' geçenler | |
| ALUSÎ: | f. Nazlanarak göz ucu ile bakan kimse. |
| KÂLUS: | f. Ahmak, ebleh, akılsız. |
| KALUS: | (C.: Kulus-Kalâyıs) Ayakları uzun genç deve. * Yüksek. * Murdarlıklar akan çay. Kirli ırmak. |
| KÂLUSANE: | f. Akılsızcasına, ahmakçasına. |
| SALUS: | f. İkiyüzlü, riyakâr. |
| SALUSÎ: | f. İkiyüzlülük, riyakârlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ALUSÎ : | f. Nazlanarak göz ucu ile bakan kimse. |
| ALU : | f. Erik, şeftali. * Tuğla fırını. |
| ÂL : | Yüksek. Âlî. Yüce. Bülend. |