Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AMÂİM: | Dağınık cemaat. |
| AMÂİM: | (İmâme. C.) Sarıklar, imâmeler. |
| İçerisinde 'AMÂİM' geçenler | |
| GAMAİM: | (Gımâme. C.) Hayvanların, yem yemelerini veya ısırmalarını önlemek gayesiyle ağızlarına takılan torba gibi şeyler. |
| HAMAİM: | (Hamâme. C.) Güvercinler. |
| ZAMAİM: | (Zamime. C.) İlâveler, ekler. Artırmalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AMÂİR : | (Amâyir) (İmâret. C.) İmâretler. Mâmur etmeler. * Sâlih fakirlerin veya kendisini idare edemiyen veya çalışamıyan talebe-i ulumun, fukarâ-i sâlihînin iâşesinin te'min edilmeleri. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |