Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AMÂİR: | (Amâyir) (İmâret. C.) İmâretler. Mâmur etmeler. Sâlih fakirlerin veya kendisini idare edemiyen veya çalışamıyan talebe-i ulumun, fukarâ-i sâlihînin iâşesinin te'min edilmeleri. |
| AMÂİR-İ HAYRİYYE: | Hayır ve hayrat müesseseleri. |
| İçerisinde 'AMÂİR' geçenler | |
| AMÂİR-İ HAYRİYYE: | Hayır ve hayrat müesseseleri. |
| ZAMAİR: | (Zamir. C.) Zamirler. Bir şeyin iç yüzleri. * İsim yerine kullanılan kelimeler. |
| ZAMAİR-İ ŞAHSİYYE: | Şahıs zamirleri. " Ben, sen, o" gibi isim yerine geçen kelimeler. (Bak: Şahıs zamiri) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AMÂİR-İ HAYRİYYE : | Hayır ve hayrat müesseseleri. |
| AMÂİM : | Dağınık cemaat. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |