Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AMÎM: Herkese mahsus. Umuma âit.
(C.: Umem) Tam, tamam.
AMÎM-ÜL İHSAN: Bağışı, bahşişi, ihsanı bol ve umumi olan.
İçerisinde 'AMÎM' geçenler
AMÎM-ÜL İHSAN: Bağışı, bahşişi, ihsanı bol ve umumi olan.
AN-SAMİM-İL KALB: Derûn ve kalbden, riyâdan âri ve hâli olarak. Kalbin samimiyyeti ile.
AN-SAMİM-İL KALB: Can ve yürekten, kalbden.
AN-SAMİMİN: Kalbden. Riyasızlıkla. Samimiyetle. İçten.
AZAMİM: (Izmâme. C.) Desteler, kümeler, topluluklar, zümreler.
DAMİME: (C.: Damâyim) Sonradan yapıştırılmış şey.
EZAMİM: (İzmâme. C.) Cemâatler, topluluklar.
GAMÎM: Yoğurt yapmak için kaynatılan süt. * Yoğurt.
HAMİM: Sıcak ve kızgın su. * Yakın hısım, soy sop. * Samimi arkadaş.
HAMÎME: (C.: Hamâyim) Her nesnenin iyisi.
KAMİM: Tere otunun kurusu.
SAMİM: İç, asıl, öz.
SAMİM-ÜL KALB: Kalbin içi.
SAMİMÂNE: f. Samimi olarak. İçten duyarak, riyasızlıkla.
SAMİMÎ: İçten, gönülden, candan. * İçli, dışlı.
SAMİMİYET: İçten ve kalbden olan sevgi ve bağlılık.(Niyet-i hâlisenin dahi kerameti vardır. Samimiyetin dahi kerameti vardır. Bahusus lillâh için olan bir uhuvvet dairesindeki kardeşlerin içinde; ciddi, samimi tesanüdün çok kerametleri olabilir. Hatta şöyle bir cemaatın şahs-ı manevîsi bir veliyy-i kâmil hükmüne geçebilir. İnayata mazhar olur. M.)
YAHAMİM: (Yahmum. C.) Kara dumanlar.
ZAMİME: Ek, ilâve. Artırma, katma, ekleme.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AMÎM-ÜL İHSAN : Bağışı, bahşişi, ihsanı bol ve umumi olan.
AMİ : Senevî, yıllık. * Avamca. İleri gelenden olmayan. Câhil. Havassa âit olmayan. Avama âit ve müteallik.
AMA' : Dağbaşlarında olan duman.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...