Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AMİH: Şaşkın, şaşırmış, şaşakalmış.
AMİHTE: f. Karışmış, karışık.
AMİHTE-GÎ: f. Karışmış olma.
İçerisinde 'AMİH' geçenler
AMİHTE: f. Karışmış, karışık.
AMİHTE-GÎ: f. Karışmış olma.
CAMİH: Başı sert hayvan.
CEMAMİH (CEMÛH): Başı sert, yavuz at.
DÜRAMİH: Yürürken sallanan kişi.
KAMIH: Kam' eden, ezip kıran, mahveden, perişan eden. Kahreden, yok eden. Alçaltan, zelil eden.
KAMIH: Tarhana. * Kokutup ekşitilmiş şey.
KAMIH: Suyu içmeyip, başını kaldırıp duran davar.
LÂMİH: (Lâmiha) (Lemh. den) Parlıyan, parıldıyan. Parlak.
MATAMİH: (Matmah. C.) Göz dikilen şeyler. Göz dikilen yerler.
MELAMİH: (Lemha. C.) Lemhalar. Bir şeyin başka bir şeye benzeme noktaları. Güzellik ve çirkinlik eserleri.
MÜSAMİH: (Semâhat. dan) Aldırış etmeyen, göz yuman, hoş gören.
MÜTESAMİH: Müsamaha eden, göz yuman, görmemezlikten gelen, hoş gören.
RAMİH: Süngü batıran, mızrak saplayan.
SAMİH: Cömert, eli açık sahavet sahibi ve civanmert olan.
ŞAMİH(A): Ali şey, yüksek. * Mağrur, başını kaldırmış. Mütekebbir. * Tıb: Vücuddaki beyin ve kemik gibi yerlerdeki çıkıntılı, tümsek yerler.
ŞEVAMİH: (Şâmiha. C.) Yüksek yerler, tepeler, yüksekler.
ZAMİH: Somak ağacı. ("Tadım" da denir)
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AMİHTE : f. Karışmış, karışık.
AMİ : Senevî, yıllık. * Avamca. İleri gelenden olmayan. Câhil. Havassa âit olmayan. Avama âit ve müteallik.
AMA' : Dağbaşlarında olan duman.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...