Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AMİHTE: | f. Karışmış, karışık. |
| AMİHTE-GÎ: | f. Karışmış olma. |
| İçerisinde 'AMİHTE' geçenler | |
| AMİHTE-GÎ: | f. Karışmış olma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AMİHTE-GÎ : | f. Karışmış olma. |
| AMİH : | Şaşkın, şaşırmış, şaşakalmış. |
| AMİ : | Senevî, yıllık. * Avamca. İleri gelenden olmayan. Câhil. Havassa âit olmayan. Avama âit ve müteallik. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |