| Kelime | Anlam |
|---|
| AMİS: | Sirkeyle ıslanmış çiğ et. |
| İçerisinde 'AMİS' geçenler |
|---|
| CAMİS: | Cansız, camid. * Letâfeti gitmiş olan elbise. |
| CEVAMİS: | (Câmus. C.) Camuslar, mandalar, kömüşler, su sığırları. |
| DAHAMİS: | Bahadır, kahraman. * Karayağız, iri yapılı adam. |
| DAMİSE: | Örten, setreden. Defneden. |
| DILAMİS: | Yumuşak ve berrak olan şey. |
| GAMÎS: | Üstü kuru, altı yaş olan ot. * Ağaç ve otların arasında olan küçük su arkları. |
| HAMÎS: | Beşinci. Hamis günü. Perşembe günü. |
| HÂMİSEN: | Beşinci olarak, beşinci olmak üzere. |
| HAVAMİS-İ SÜLEYMANİYE: | Tar: Süleymaniye Medresesini teşkil eden medreselerden beşinin müderrisine verilen ünvan. İlk zamanlarda havamis namı altında beş medrese ve beş aded de müderris bulunurken daha sonraları müderrislerin sayıları arttırılmış ve bundan dolayı "havamis" kelimesi de "hamise"ye kalbolunmuştur. Havamis medreseleri sonraları "Hâmise-i Süleymaniye" ismini almıştır. |
| HİRAMİS (HİRMİS): | İnsanın üstüne sıçrayıp hamle eden arslan ve kaplan eniği. |
| KAMİS: | Gömlek. * Döl yatağını kaplayan ince deri. * Bâzı nebatlardaki ince zar. |
| KUVVE-İ LÂMİSE: | Dokunma ve hissetme duygusu. Sertliği ve yumuşaklığı anlama duygusu. |
| LÂMİS: | El ile tutup yoklayan. Dokunan. Temas eden. |
| LÂMİSE: | Dokunma hissi, duygusu. El ile olan his. Bir şeyin cesâmetini anlama duygusu. |
| MAMİSA: | Bir ot cinsi. |
| MÜNGAMİS: | Suya batmış. |
| NAMİSA: | (C.: Namisât) Kadınları süsleyip yüzlerinin kılını yolan kadın. |
| NEVAMİS: | (Namus. C.) Namuslar, kanunlar, şeriatlar. (Bak: Desâtir) |
| NEVAMİS-İ İLÂHİYE: | İlâhî kanunlar. (Bak: Şeriat-ı fıtriye) |
| RAMİS: | Toprağı her yöne sürüp savuran rüzgâr. |
| TAMİS: | Uzak. |
| UKAMİS: | Çok. |
| YEVM-ÜL HAMİS: | Perşembe günü. Beşinci gün. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| AMİ : | Senevî, yıllık. * Avamca. İleri gelenden olmayan. Câhil. Havassa âit olmayan. Avama âit ve müteallik. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |