Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
AMM: Amca. Babanın kardeşi.
Çok cemaat.
ÂMM: Herkese âit. Umuma âit. Hususi ve bazılara mahsus olmayan. Umumi.
ÂMM LÂFIZLAR: Aynı cinsin birçok fertlerine birden delâlet eden lâfızdır. "Kavil, cemaat, nisa" lâfızları gibi.
AMMA: (Bak: Emmâ)
AMMAL: Yapıcılar.
Devleti idare eden adamlar.
AMMAN: Şam diyârında Belka şehrinin adı.
AMMAR: Bayındırlaştıran, imar eden.
AMMAT: (Amm. C.) Amcalar.
ÂMME: Tülbent sargı.
Su içinde üstüne binip yüzülen şişirilmiş tulum.
Umumi. Herkese ait.
AMME: Hala, babanın kız kardeşi.
ÂMME: Baş yarığı, insanın beynine kadar ulaşan baştaki yara.
AMME: $ den müteşekkil suâl cümlesi. Neden, nelerden, neyi?... meâlindedir.
AMME NEVALÜHÜ: "Cenâb-ı Hakkın lütuf ve ihsanı herkese veya herşeye şâmildir." meâlinde.
AMMERED: Her şeyin uzunu.
Yaramaz huylu.
Belâ ve meşakkat.
AMMETEN: Umumi olarak, herkese ait olarak, genel tarzda.
AMMURİYYE: Ankara şehri. Türkiye'nin başkenti.
AMMUS: Güçlü ve kuvvetli kişi.
İçerisinde 'AMM' geçenler
ÂMM LÂFIZLAR: Aynı cinsin birçok fertlerine birden delâlet eden lâfızdır. "Kavil, cemaat, nisa" lâfızları gibi.
AMMA: (Bak: Emmâ)
AMMAL: Yapıcılar. * Devleti idare eden adamlar.
AMMAN: Şam diyârında Belka şehrinin adı.
AMMAR: Bayındırlaştıran, imar eden.
AMMAT: (Amm. C.) Amcalar.
ÂMME: Tülbent sargı. * Su içinde üstüne binip yüzülen şişirilmiş tulum. * Umumi. Herkese ait.
AMME: Hala, babanın kız kardeşi.
ÂMME: Baş yarığı, insanın beynine kadar ulaşan baştaki yara.
AMME: $ den müteşekkil suâl cümlesi. Neden, nelerden, neyi?... meâlindedir.
AMME NEVALÜHÜ: "Cenâb-ı Hakkın lütuf ve ihsanı herkese veya herşeye şâmildir." meâlinde.
AMMERED: Her şeyin uzunu. * Yaramaz huylu. * Belâ ve meşakkat.
AMMETEN: Umumi olarak, herkese ait olarak, genel tarzda.
AMMURİYYE: Ankara şehri. Türkiye'nin başkenti.
AMMUS: Güçlü ve kuvvetli kişi.
ASAMM: Sağır. * Sert, katı. * Güç, tahammül edilmez. * Gr: Muzaaf olan fiil. (İkinci veya üçüncü harf-i aslisi şeddeli olan fiil)
CEM'İYET-İ MUHAMMEDÎ: (Bak: İttihad-ı Muhammedî Cemiyeti)
CİNAS-I TAMM: Edb: Lâfızda, harekelerde ve harflerde eksiklik ve ziyâdelik bulunmayan cinâs. Kır (kırmaktan emir), kır (çöl); yaz (yazmaktan emir), yaz (mevsim).
CÜZ-Ü TAMM: Bütün. Bir şeyin, temel vasıflarının tamamını toplayan parçası. Parçalandığı vakit ana vasfını ve asliyetini kaybeden şey.
DAMM: Yapıştırmak. * Düşürmek.
DAMMAD: Hastalara efsun okuyan kimse.
DERS-İ AMM: Bir medreseyi bitirdikten sonra, tâbi tutulan imtihan sonunda medrese talebelerine ders vermek salâhiyetini kazanan. * Asistan. * Herkese ders vermeğe salâhiyetli âlim.
EAMM: Pek şumullü, daha umumi ve geniş.
EFKÂR-I ÂMME: Halkın düşüncesi ve fikirleri.
EGAMM: Saçları yüzüne ve ensesine sarkan ve çok olan kimse.
EHAMM: Yakın. * Kara, esved.
EMNİYET-İ TÂMME: Tam bir emniyet ve korkusuzluk.
ESAMM: (C.: Summun) Kulağı sağır olan. * Katı taş.
FARK-I TÂMM: Tas: Dünya ile olan alâkaları tamamen terkederek, ehadiyyet dergâhına tam bir teveccühle istiğrak haleti.
FEVKATTAHAMMÜL: (Fevk-at tahammül) Tahammülün üstünde, tahammül edilmez, dayanılmaz, dayanılması imkânsız.
GAMM: Keder, tasa, dert, elem, kaygı.
GAMM-I FİRKAT: Uzaklık gamı, ayrılık derdi.
GAMM-GÜSÂR: f. Teselli veren, hüzün ve kederi defeden.
GAMM-ABAD: f. Keder ve hüznü bol. Gamlı.
GAMM-ALUD: f. Kederli, gamlı, hüzünlü, kaygı veren.
GAMMAZ: Birisine iftira ederek zarar veren. Münafık, fitneci. * Adamın ayıplarını arayıp gizli şikâyet eden. * Tersane kethüdalarına mahsus altı çifte kayık.
GAMMAZANE: f. Fitnecilikle, gammazlıkla, koğuculukla.
GAMMAZİYYET: Koğuculuk, fitnecilik, gammazlık.
GAMM-DÎDE: Kederli, tasalı, gamlı, hüzünlü.
GAMM-FEZA: f. Kederi artıran, hüznü çoğaltan.
GAMM-GÎN: f. Kederli, hüzünlü, gamlı.
GAMM-GÜSAR: f. Teselli veren, gam ve kederi defeden dert ortağı. Arkadaş.
GAMM-HANE: f. Hüzün ve tasa yeri. * Mc: Dünya.
GAMM-HAR: f. Kederlenen, hüzünlenen, tasalanan.
GAMM-NAK: Gamlı, kederli.
GAMM-NİSAR: f. Hüzün veren, kederli eden.
GAMM-PENAH: f. Tasalı yer, kederli yer. Kederin, tasanın sığındığı yer.
GAMM-PERVER: f. Keder veren, hüzünlendiren, gam artıran.
GAMM-ZEDE: f. Kederli, hüzünlü, gamlı, tasalı.
GULÜVV-İ ÂMM: Genel ayaklanma, umumi isyan.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ÂMM LÂFIZLAR : Aynı cinsin birçok fertlerine birden delâlet eden lâfızdır. "Kavil, cemaat, nisa" lâfızları gibi.
AMA' : Dağbaşlarında olan duman.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...