Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AMUZ: | f. Öğretmek mastarının emir kökü. |
| AMUZKÂRÎ: | (Amuzgârî) Öğretmenlik, öğreticilik, muallimlik. |
| AMUZENDE: | f. Talebe, öğrenci. Muallim, öğretmen. Öğreten. |
| AMUZİŞ: | f. Öğrenme. Öğretme, tedrisat. |
| AMUZKÂR: | (Amuzgâr) f. Muallim. Öğretici. |
| İçerisinde 'AMUZ' geçenler | |
| AMUZKÂRÎ: | (Amuzgârî) Öğretmenlik, öğreticilik, muallimlik. |
| AMUZENDE: | f. Talebe, öğrenci. * Muallim, öğretmen. Öğreten. |
| AMUZİŞ: | f. Öğrenme. * Öğretme, tedrisat. |
| AMUZKÂR: | (Amuzgâr) f. Muallim. Öğretici. |
| BED-ÂMUZ: | f. Kötülük, fenalık öğrenmiş. * Fenalık, kötülük öğreten. |
| EDEB-AMUZ: | Edeb öğreten. |
| GAMUZ: | İtham olunan, töhmet altında bırakılan. * İçinden kan giden dişi deve. |
| HIRED-ÂMUZ: | Öğreten, öğretici, muallim. |
| HİKMET-AMUZ: | f. Hikmetli. * Hikmet öğreten. |
| HİRED-AMUZ: | f. Öğretmen, muallim. |
| NEV-AMUZ: | f. Acemi. Yeni alışan. |
| RAMUZ: | Deniz. |
| SEBAK-ÂMUZ: | f. Ders arkadaşı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AMUZKÂRÎ : | (Amuzgârî) Öğretmenlik, öğreticilik, muallimlik. |
| AMUC : | Eğri giden ok. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |