Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ANÎD: (İnad. dan) Çok inadçı.
Daima suyu akıp iyileşmeyen yara. (Bak: Anud)
ANÎDE: Kabile, ehl-i beyt.
İçerisinde 'ANÎD' geçenler
ANÎDE: Kabile, ehl-i beyt.
ESANİD: İsnadlar. Senedler.
FANİD: Bayat şeker.
MA'NİDAR (MÂNİDAR): f. Bir mânâyı mutazammın olan. * Nükteli, ince mânâlı. Bir mâna ifade eden. Bir mânayı şâmil olan. (Farsça bir ifade olup, mânâ; ma'ni diye okunmuştur.)
MESANİD: (Mesned. C.) Mesnedler. Dereceler. Rütbe ve mevkiler.
MESANİD-İ ÂLİYE: Yüksek rütbeler, âli mevkiler.
MUANİD: İnadcı. Kimseye uymayan. Dediğini yapmak isteyen.
MÜTESANİD: Birbirine dayanıp kuvvet alan. * Kuvvetli itimat ile birbirine bağlı olan, tesanüd eden.
PİŞANÎDÂR: f. Yüzsüzlük yaparak işini beceren.
PİŞANÎDÂR: f. Yüzsüzlük yaparak işini beceren.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ANÎDE : Kabile, ehl-i beyt.
ANİ : Ansızın, birdenbire. Bir anda. Hemen. * Son derece kızgın. * Olgunlaşmış, kemale erişmiş.
AN : En kısa bir zaman. Lahza. Dem. Cüz'i bir zaman.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...