| Kelime | Anlam |
|---|
| ANİN: | f. Yağ çıkarmağa mahsus olan yayık. |
| İçerisinde 'ANİN' geçenler |
|---|
| EFANİN: | (Üfnûn. C.) Değişiklikler. * İşler, şartlar, hâller. * Sarmaşık gibi birbirine sarılmış sık ağaç dalları. |
| FÎ-ZAMANİNA: | Devrimizde. Zamanımızda. |
| HANİN: | Fazla istekten dolayı inleyiş, şiddetli ağlayış. Sızlanmak. * Şevk ve arzu. |
| HANİN-ÜL CİZ': | Kuru direğin inleyip ağlayışı. Hurma kütüğünün inlemesi.(Mescid-i Şerifte hurma ağacından olan kuru direk (Resul-ü Ekrem (A.S.M.) hutbe okurken, ona dayanıyordu) sonra minber-i şerif yapıldığı vakit Resul-ü Ekrem (A.S.M.) minbere çıkıp hutbeye başladı. Okurken, direk deve gibi enin edip ağladı; bütün cemaat işitti. Tâ Resul-ü Ekrem (A.S.M.) yanına geldi, elini üstüne koydu, onunla konuştu, teselli verdi, sonra durdu. Şu mu'cize-i Ahmediye (A.S.M.) pek çok tariklerle tevatür derecesinde nakledilmiştir. M.) |
| HANİN-İ HAZİN: | Acıklı sızlanma. |
| HANÎN: | Burun içinden ağlamak. * Burun içinden gülmek. |
| İSTİFHAM-I ANİNNEFY: | Nefyi olmayan sual sormak. Meselâ: Cenab-ı Hakk'ın ruhlara: Ben Rabbiniz değil miyim? diye sorması gibi. Buna istifham-ı takrirî de denir. (Bak: Bezm) |
| KAVANİN: | (Kanun. C.) Kanunlar. Devlet idare kaideleri. Şeriatın her bir mes'elesi. |
| KAVANİN-İ ASKERİYE: | Askeri kanunlar. |
| KAVANİN-İ CEZAİYE: | Ceza kanunları. |
| KAVANİN-İ HADSİYE: | Hadse âit düstur ve kanunlar. (Bak: Desâtir) |
| KAVANİN-İ İLÂHİYE: | İlâhî kanunlar. Şeriat. (Bak: Şeriat) |
| MECANİN: | Mecnunlar. Deliler. |
| RANİN: | f. Pantolon. şalvar. Don. |
| SEMANÎN: | Seksen. 80 |
| TANİN: | Sinek vızıltısı. * Kaz sesi. * Avaz ve gürültü. * Çınlamak. Tınlamak. |
| TANİN-ENDÂZ: | f. Çınlayan, tınlayan. |
| ZANİN: | Cimri, bahil ve hasis olan. |
| ZANİN: | Suç işlediği zannedilen kimse. Töhmetli, suçlu kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ANİ : | Ansızın, birdenbire. Bir anda. Hemen. * Son derece kızgın. * Olgunlaşmış, kemale erişmiş. |
| AN : | En kısa bir zaman. Lahza. Dem. Cüz'i bir zaman. |