Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ANİS: Şişman ve iri deve.
İhtiyar bekâr.
İhtiyar kız.
ANİSE: Cana yakın kız veya kadın.
ANİSE: f. Sıkı bağlanmış.
Koyulaşmış, katılaşmış şey. (Kan ve mürekkeb gibi akıcı maddeler.)
İçerisinde 'ANİS' geçenler
ANİSE: Cana yakın kız veya kadın.
ANİSE: f. Sıkı bağlanmış. * Koyulaşmış, katılaşmış şey. (Kan ve mürekkeb gibi akıcı maddeler.)
BALANİŞİN: f. Üstte, yukarıda oturan.
CANİŞİN: Birinin yerine geçen, birinin yerine vekâlet eden. Vekil.
DANIŞTAY: (Bak: Şurâ-yı devlet)
DANİSTEN: f. Bilmek.
DÂNİŞ: f. Bilgi, ilim. Biliş.
DÂNİŞ-GEDE: Üniversite.
DÂNİŞ-GER: f. Alim, bilgin.
DANİŞÎ: Alim, bilgin, bilgili.
DANİŞMEND: (C.: Dânişmendân) f. Bilgili, ilimli. * Tanzimattan evvel, kadıların yanında stajyer olarak çalışan kimseler için kullanılan bir tâbirdi.
DÂNİŞ-GEDE: Üniversite.
DÂNİŞ-GER: f. Alim, bilgin.
ENCÜMEN-İ DÂNİŞ: Akademi. İlim encümeni.
ERZANİŞ: f. Hayır ve iyilikler.
FİRNAS (FÜRÂNİS): (C: Ferânis) Boynu kalın arslan. * Köylü reisi.
HANÎS: Yeminini bozan, ahdinde durmayan. Rücu' eden. Te'hir eyleyen.
HANİS: Sinen, dönen. (Bak: Hannas)
HANİS: Ettiği yemini yerine getirmeyen. Yeminini bozan.
HANİS: İki kat olmuş kimse.HANÎS : $ Zayıflık, gevşeklik.
HANÎS: Kebap olmuş nesne.
HAZANİSTAN: f. Sonbahar görmüş, sararıp solmuş yer.
KALÂNİS: Takkeler, külâhlar.
KALÂNİSÎ: Takkeci.
KANIS: Avcı.
KANİSA: (C.: Kavânıs) Taşlık denilen ve kuşlarda olan bir organ.
MEKÂNİS: (Miknese. C.) Süpürgeler.
MISTABANİŞİN: f. Sedirde oturan.
MURABBANİŞİN: f. Bağdaş kurup oturan.
MUVANİS: (Üns. den) İnsana alışık, insandan kaçmayan. * Ünsiyet peydâ eden, birbirine alışıp birlikte yaşıyan.
MÜCANİS: Aynı cinsten olan. Cinsleri beraber olan.
MÜTECANİS: (Cins. den) Bir cinsten olan. Diğerleriyle aynı cinsten olan.
NÂ-DANİST: (Nâ-dâniste) f. Câhil, bilmez.
RAYİHANİSAR: f. Koku saçan.
TENHANİŞİN: f. Tek başına oturan. Yalnız oturan.
ZİYANİSAR: (Ziya-nisâr) f. Işık saçan, ışık serpen.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ANİSE : Cana yakın kız veya kadın.
ANİ : Ansızın, birdenbire. Bir anda. Hemen. * Son derece kızgın. * Olgunlaşmış, kemale erişmiş.
AN : En kısa bir zaman. Lahza. Dem. Cüz'i bir zaman.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...