Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ANBER: | Güzel koku. Adabalığı ve kaşalot denilen büyük balıkların barsaklarında teşekkül eden güzel kokulu madde. Derisinden kalkan yapılan bir balık. |
| ANBERA: | İğde yemişi. |
| ANBER-BAR: | f. Güzel kokulu. Anber kokulu. |
| ANBER-EFŞAN: | f. Anber saçan. |
| ANBERÎ(N): | Güzel kokulu. Anber kokulu. |
| ANBER-NİSAR: | f. Güzel koku yayan. Anber kokulu. |
| ANBER-SİRİŞT: | f. Anber gibi güzel kokulu. |
| ANBER-TER: | f. Güzellerin zülüfleri ve benleri. Mc: Geceleyin. |
| ANBER-EFŞAN: | f. Anber saçan. |
| İçerisinde 'ANBER' geçenler | |
| AK ANBER: | Beyaz cins anber. |
| ANBERA: | İğde yemişi. |
| ANBER-BAR: | f. Güzel kokulu. Anber kokulu. |
| ANBER-EFŞAN: | f. Anber saçan. |
| ANBERÎ(N): | Güzel kokulu. Anber kokulu. |
| ANBER-NİSAR: | f. Güzel koku yayan. Anber kokulu. |
| ANBER-SİRİŞT: | f. Anber gibi güzel kokulu. |
| ANBER-TER: | f. Güzellerin zülüfleri ve benleri. * Mc: Geceleyin. |
| ANBER-EFŞAN: | f. Anber saçan. |
| ÇETR-İ ANBERİN: | Karanlık gece. |
| KANBER: | Hz. Ali'nin (R.A.) sâdık, vefakâr ve sevgili kölesinin adı. * Mc: Bir evin gediklisi. * Herşeye burnunu sokan, her düğün ve eğlencede bulunan bir adamdan kinâye olarak kullanılır. |
| MİSK İLE ANBER: | Tamamıyla isteğe uygun. (Misk ü anber de denir). |
| MUANBER: | (Anber. den) Güzel kokan. Güzel kokulu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ANBERA : | İğde yemişi. |
| AN : | En kısa bir zaman. Lahza. Dem. Cüz'i bir zaman. |