Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ANEF: | Kabalık (inceliğin zıddıdır). |
| İçerisinde 'ANEF' geçenler | |
| HANEF: | İstikamet, doğruluk. * Ayak eğriliği. * Eğrilik, udûl. |
| HANEFÎ: | Dört hak mezhepten birisi. Veya bu mezhepten olan kimse. (Bak: İmam-ı A'zam) |
| KANEF: | Kulağın küçük ve kalın olması. |
| MÜKÂNEFE: | Yardım etmek, muavenet. |
| TANEF: | Kayış. * Dağ burnu. Dağ başı. * Kapı üstüne yapılan örtü. * Duvar üzerine yapılan saçak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂNE : | f. Kelime sonuna getirilerek zarfiyet ifâdesi için kullanılan nisbet edatıdır. Meselâ: Mütefekkirâne (: Mütefekkire yakışır halde) kelimesinde olduğu gibi. |
| AN : | En kısa bir zaman. Lahza. Dem. Cüz'i bir zaman. |