Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ANEZE: | Ucu demirli uzun ağaç, (ki asâdan uzun, süngüden kısa olur.) |
| İçerisinde 'ANEZE' geçenler | |
| ŞANEZEDE: | f. Tarakla saçları taranmış. |
| ŞANEZEN: | (C.: Şanezenân) f. Baş tarayan. * Mc: Güçlükleri çözen. Zorlukları yenen. |
| TERANEZEN: | f. Şarkı söyleyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂNE : | f. Kelime sonuna getirilerek zarfiyet ifâdesi için kullanılan nisbet edatıdır. Meselâ: Mütefekkirâne (: Mütefekkire yakışır halde) kelimesinde olduğu gibi. |
| AN : | En kısa bir zaman. Lahza. Dem. Cüz'i bir zaman. |